Edebi kitaplardan, uzun ağdalı cümlelerden sıkıldığım ve kafamı dağıtmak istediğim zamanlar bu tarz çerez kitaplara yönelebiliyorum.
Her iki kitap da kısa zamanda bitirilecek sürükleyicilikte keyifli kitaplar...
Kocan Kadar Konuş biraz romantik komedi tadında aslında fazlasıyla komik ama klişeler yok değil, keşke yazarımız olaylara, karakterlere biraz daha özgünlük katsaydı ama sanırım zaten istediği içimizden biri, çoğumuzun şahit olmuş olduğu durumları göz önüne sermek, belki de bu yüzden çok gülüyoruz. Sonrasında akılda kalacak, şahane bir kitap diyemeyeceğim, karakterlerin ismini, olayları unutmanız mümkün benim gibi ama okurken bir hayli eğleneceksiniz.
Böğürtlen Kışı ise daha romantik, duygusal tatta etkileyici ve merak uyandırıcı bir kitap..Yine en başta dediğim gibi chick-lit tarzı kitaplardan hoşlanıyorsanız bu kitaba bayılmanız muhtemel. Geçmişle şimdiki zaman arasında geçen kurgusunu ve yalın anlatımını çok sevecek, her satırını heyecanla, merakla okuyup elinizden bırakmak istemeyeceksiniz. Karakterlere bağlandığımdan sanırım bitirdiğimde kendimi tuhaf bir boşlukta, hüzünlü hissetmiştim.
Ve Böğürtlen Kışını bu kadar beğenmişken yazarın diğer bir çok-okunan kitabı Mart Menekşeleri'ni de merak edip, bir çırpıda okumam kaçınılmaz olmuştu. Sonuçtan ise gayet memnunum. Hatta ilk göz ağrım Böğürtlen Kışı'ndan daha mı fazla etkiledi beni ne :) Bir kitabı, bir filmi özel kılan hikaye klasik olsa da karakterler ve mekanlar bana göre. Ve tabi nasıl bir filmde yönetmenin filmi nasıl çektiği önemli ise kitapta da anlatılmak istenenin anlatılma şekli, tarzı yani dili, tasviri çok önemli. Hikaye'nin eski ile günümüzde bir köprü kurması, Ada'da geçmesi ki deniz, dalgalar, denize bakan tepeler, müstakil,verandalı, büyük panjurlu ve geniş mutfakları olan yazlık evler, sıcak komşular,insanlar, kumsal partileri, şehirden, kalabalık ve gürültüden uzak arınma halleri tam da benim istediğim, sevdiğim şeyler olduğu için eğer yazar da hissettirebiliyorsa okurken yaşamış olurum adeta. İşte belki de bu yüzden sevdim bu kitabı, ama en temel konusu aşk, pişmanlık, gurur, geçmişte yapılan hatalar, okunmamış mektuplar, gizlenen hayatlar, sırlar olarak yine ilgi çekici bir kitap bana göre.. Sarah Jio bu konuda gerçekten iyi, chick-lit diyip geçmemek lazım kafa dağıtmanın yanında size huzur verebiliyor, alıp bambaşka yerlere götürebiliyor ve çok farklı hissettirebiliyor, okumaya değer.
Cumartesileri benim için eğer planım yoksa temizlik ve kitap günüdür. Balkonda asılmış çamaşırların kokusu eşliğinda tam yaza yakışır bir kitap; Yaz..Yazarın okuduğum ve başarılı bulduğum ilk kitabı..Çerez olmadığı halde sürükleyiciliği ve uyandırdığı merak nedeniyle kısa sürede bitirilebilecek, yazarın yaşadığı o sarsıcı ilk aşkın gölgesinde, kendi çocukluk ve gençlik anılarını, eski istanbul'u, siyasi tarihi, hatta kitaplar ve yazarlık hakkında düşüncelerini derinlemesine anlatan, altını çizebileceğiniz çokca söz barındıran, insanı düşünmeye teşvik eden bir kitap. Zaman karmaşıklığı, kurgu düzenindeki sıkıntılar ve çokca tekrarlanan cümleler, tasvirler ki bunun yazarın tarzı olduğundan şüphelenmiyor değilim, bu kitabın eksileri olabilir ama yine de aşkın ve kelimelerin gücünün farklı yorumlanmış haliyle sevilecek, okunacak bir kitap bana göre...
