Kitap Aşktır...

Kış kapıda, sonbahar melankolik haliyle dört gözle beklenmiş, cıvıl cıvıl bir yazın bitişini aynı zamanda yepyeni başlangıçları temsil ediyor... Sıcak içeceklerle birlikte çekilmiş bir kitap resmi ile bu mevsimin huzurunu paylaşıyoruz şu sıralar...Ama düşündüm ; Kitap okumanın mevsimi olur mu hiç? Ne mevsimi ne saati vardır bana göre..aşk gibi zamansızdır.. ille bir zaman terimi ile açıklayacaksak sadece canın istediği zamandır, içine döndüğün zamandır, tüm evreni terkedip orada yaşamak istediğin zamandır.. O yüzden yazın da durmadık okuduk haliyle...:)

Küçük Prens...

Herkesin kütüphanesinde bulunması gereken çocuk kitabından çok -Büyüklere masallar tadında- bu kitabı bilmeyen yoktur herhalde.. Ben de kütüphanem için aldım ve tekrar okudum..

Eğer büyüklere, ''güzel bir ev gördüm, kırmızı tuğlalı. pencerelerinden sardunyalar sarkıyor, damında ise kumrular var'' derseniz, nasıl bir evden söz etmekte olduğunuzu bir türlü anlayamazlar. Ne zaman ki onlara, ''yüz milyonluk bir ev gördüm'' dersiniz, işte o zaman size, ''oo, ne kadar güzel bir evmiş'' derler gözlerini koca koca açıp.

Harika bir distopya Kurucunun Kızı. 
Öncelikle bu tarz kurguları seviyorum ama ne kadar duygu verebilir diye ön yargılı yaklaşıyorum. Fakat temin ederim ki son sayfayı kapadığınızda içinizden bir şeyler kopacak. Bu kitaba hiç bu inançla başlamamıştım ama distopya da olsa içinde duygular doğru işleniyorsa etkilenmemek elde değil.. Serinin devamı gelecek sanırım şuan ikinci kitabın çevirisi yapılıyormuş, merakla bekliyorum...En sevdiğim cümle şu oldu;


Eğer kullanıldığının farkındaysan ve yine de buna izin veriyorsan, gerçekten kullanılıyor olur muydun?

 

Kayıp Gül Küçük Prens'den alıntılar yapan, onu hatırlatan akıcı ve samimi bir kitap, üstüne okuyunca tatlı bir tesadüf oldu.. Bir kaç saatte bitireceğiniz elinizden bırakmayacağınız  sürükleyici bir hikaye ile birlikte hayata dair düşündürücü, felsefi derin konulara yer veren ve tüm dünyada ses getirmiş bu kitabı okumamak hata olurdu.. Altı çizili cümlelerim;

Bir dağ hayal et zirvesindeki manzara çok güzel. Orada olmayı çok istiyorsun, ama zirveyi kendinden çok uzakta gördüğün için ümitsizliğe kapılıyorsun Oraya nasıl olsa varamam deyip vazgeçiyorsun
Oysa, zirveye varanların adımları seninkilerden daha büyük değildi. Ama onlar, o küçük adımları birbiri ardınca atmayı sürdürmüş kimselerdi. İmkânsızı gerçekleştiren mucizeler değil, sürekliliktir. Suya sarp kayaları deldiren de budur. Yirmi birinci yüzyıl insanına gülleri duyuran da Zaman ileriye doğru akıp gittiği sürece, büyülendiğimiz "gelecek" el değmemiş "geçmiş"ten başka bir şey değildir.

 

Sevginin Büyüsü..

Bilin bakalım kitabın başkahramanının ismi ne? Bir Cecilia nın masalı daha:) Daha ilk sayfada içim ısındı kitaba. Bu hani kafa dağıtan, fazlasıyla iç ısıtan, tüm zorluklara rağmen yepyeni sayfalar açabilen ve eninde sonunda mutluluğu yakalayan, şükretcek pek çok nedeni olan insanların kitabı. Önce kapağı etkiledi beni, sonra da tanıtım yazısı;

Hayatın zorluklarını yenip hayatta kalabilen kadınlar daima güçlü ve güzeldir.

Bazen hayat kötüye gider, her şey içinden çıkılmaz bir hal alır. Yapılacak bir şey yokmuş gibi görünür, sanki çıkmaz bir sokaktasınızdır.İnancınızı yitirdiğiniz, bitti dediğiniz, dua etmekten bile vazgeçtiğiniz anda, hayat size inanmanız, umut etmeniz ve yeniden başlamanız için göz kırpar. Sevginin Büyüsü her şeye rağmen hayata tutunmanın hikâyesi…

Edebi bir polisiye gerilim okumak istiyorsanız gönül rahatlığıyla önerebileceğim bir kitap Dante Kulübü. İlk yüzlükte yer yer sıkıldığım ama bıkmadan azimle ve merakla devam ettiğim kurguyu anladığımda ise çokça haz aldığım etkileyici bir hikaye.

 

Evdeki Ben...

Ne kadar yorulmuşum,  o kadar iyi geldi ki evde olmak...

Özgürlüğü hissetmek, yarını düşünmemek..

stressiz, telaşsız, kendi istediğin gibi, kendi çemberini kendin belirleyerek...

Yılların birikmişliği olsa gerek ki hiç dönesim yok o dünyaya...

Hayatımın senkronu bir kaç ay önce değişti..

Hani bir sendrom vardı neydi adı bak unuttum şimdi :) Artık Pazartesiler Cumalardan daha keyifli.. Haftaiçlerini haftasonlarından daha fazla seviyorum inanmak güç değil mi? Tüm hafta Cuma gelsin diye çırpınan, Cumartesi-Pazar için en afilli aktiviteler planlayan ben haftaiçi herkesler işteyken, daha sessiz ve sakinken ortalık, gezmenin tadına varınca... Öğle yemeklerim bile daha keyifli bakın.. Bu kaçamaklar tabiki aramızda kalsın.. ;)

Bir ev kadının lügatı temizlik ve yemekten ibaret değildi haliyle.

Kahvemiz, çikolatamız, kitabımız olmasın mı?

Daha az yoruluyorum, daha çok okuyorum ve evin keyfini sonuna kadar yaşıyorum..

Bu arada Baba ve Piç'i biraz geç okuduğumun farkındayım. Hoş yine de bitireli aylar oluyor ki hatta ilk elime alalı birkaç sayfa okuyup bırakalı daha uzun zaman oluyor.

Kitabında bahsettiği olaylar birçoğumuz için muamma. Ama beni asıl hikaye etkiledi. Okumaya değer bir kitap hele de benim gibi Elif Şafak'ın tarzına okuya okuya alştıyasanız...

Arada sağlıklı besleniyorum tabi...

Gelelilm Bir Dilek Tut Benim İçin adlı kitabına.

Maeve Binchy'inin yıllar yıllar önce okuduğum ilk kitabı Yalnız Kadınlar Sokağı idi.

Uzun zaman sonra bir kitapçıda bu kitabına rastlayınca şans vermek istedim. Kitap çok uzun, hem sayfa olarak hem boyut olarak ve yazılar da oldukça küçük. İlk sayfalardaki hikayeyi anlama evresi sıkıcılığı ile de bitirme fobisi yaratmış, ortalarına doğru anca sarabilmişti beni. Kitabın yarısı çocukluklarını beraber geçirmiş, İrlanda ve İngiltere'de yaşayan iki kızın mektuplarını içeriyor. Kitapta bir sıcaklık var ama kurguyu zayıf bulduğumu söyleyebilirim. Sonu ise pek tatmin edici değil..

O değil de,

Kendime özel kahve yapmama bahane...

Bendeki amansız çikolata sevdasını ne yapacağız?

Tarihi Romanlar..

800 sayfalık bu kitabı bitireli çok olmadı ama başlayalı ve bu resmi çekeli epey olmuştu. Saray entrikalarını, tarih romanlarını sevenler için ilaç gibi bir kitap. Aslında sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın. Demet Altınyelekçioğlu'nun -henüz okumayıp incelediğim- diğer romanları gibi  uzuuun olduğu kadar akıcı, yazım dili ve anlatım şekli ilgi çekici, gerçek tarihi bir öyküyü okurken müthiş bir hayalgücünün kurgusunda sürüklenecek, belki o sarayın içinde olmak isteyeceksiniz. Bu gibi tarihi kitapları okurken şuan sahip olduklarımızın hiçbirinin olmadığı o devirde yaşamanın hayretini, ilginçliğini hissediyorum. Zaten Muhteşem Yüzyıl dizisi ile de bir çoğumuz bu merakını keşfetmişti. Sarayda neler oluyor? Gerçekten bunlar yaşandı mı?

Nurbanu'ya gelince Osmanlı Haremine girmeden önce gerçek adının Cecilia olması ayrı bir hoşluktu benim için. Venedik'in Altın Kızı Cecilia Baffo çocuk denecek yaşta kaçırılıp köle olarak geldiği Osmanlı Sarayında adeta yeniden doğuyor, kendi ve Osmanlının kaderini çiziyor. Yazarın sultanların hayatları ile ilgili kitap serisine bakınca Osmanlı tarihinin kadın gücü, hırsı, mücade ve zaferleriyle işlendiğini, iktidarın perde arkasında kadınların olduğunu göreceksiniz, her ne kadar doğruluğu tartışılsa da...



İlk romanını okuduğum diğer tarihçi yazar ise Naşide Gökbudak. Milli mücadelenin önemini hissettiren, Kurtuluş Savaşı esnasında, düşman işgali altında Ege'de ve hatta Cunda'nın taşlı sokaklarında filizlenen zor ama asil bir aşkı konu alan Feraye adlı kitabını çok sevdim ve çok etkilendim. Yazarın anlatım tarzı çok dokunaklı, olay örgüsü ilgi çekici. Bir yandan gerçek bir savaşı, adım adım yaklaşan zaferin ne zorluklarla ne yokluklarla alındığını büyük bir minnetle anlarken, bu zorlu mücadelenin gölgesinde Yüzbaşı ve Ferayenin hem uzak hem yakın ilişkileri sizleri mutlu son için sabırsızlandıracak.  Hazır kitaplardan diziler, filmler çekilme furyası başlamışken bu romanında filminin yapılmasını isterdim. Hem tarihimiz daha iyi bilinsin, bu toprakları nasıl canımız pahasına savunduğumuz anlaşılsın hem de gerçek aşkı görüp izleyelim..

Neler Okudum?

Arayı baya açmışım. Bu arada da baya kitap okumuşum...

 

 Film keyfi görünümlü kitap keyfi...

 

 

Kahraman Tazeoğlu'nu romantik, dokunaklı şiirlerinden tanıyordum fakat kitabını alıp okumamıştım hiç. Çünkü fazla aşk ve arabesk bulacağımı tahmin ediyordum. Ama "Yaralı" ismi ve kapağı ile çok satanlarda göz kırparken insanda merak uyandırmıyor değildi. Nitekim beğendim değil ama beni yanıltmadı. Aşk acısı, ayrılık adına derin ve anlamlı cümleler okumak istiyorsanız doyurucu bir kitap, benim gibi tarzım değil diyorsanız da zaman kaybı, okumamak sizi eksiltmez..

 

 

 

Yemek yerken bile o kitap okunacak...(Bazı akşamlar yalnız yediğim doğrudur-:)

 

Bir solukta okunacak esasında çok derin olmayan, kurgusu zayıf bir kitap Handan.... Ayşe Kulin Halide Edip Adıvar'ın Cumhuriyet kadını Handan'ını günümüz, modern ve yalnız kadın Handan ile kıyaslıyor. Başlarda belli bir ahenk içinde giden hikaye sonra sanki uydurma bir hal alıyor, biraz güldürüyor, hüzünlendiriyor ama kıyaslama tam manasıyla yapılamıyor. Gezi olaylarına değinmesi ayrı bir hoşluktu benim için. Ama bu kitabın konusu ya tamamen Gezi olayları olmalı ya da Handanların kıyaslamaları olmalıydı. Bu şekilde anlam bütünlüğü kaybolmuş gibi geldi bana.

 

 

Pembe ve Yusuf bir töre hikayesini anlatıyor ama o kadar içten ve duygu yüklü yazılmış ki karakterler ve olaylar sizi derinden etkilerken, bunaltmıyor, sıkmıyor..

Bir solukta okunabilecek yalın bir kitap.

 

 

 Hediyenin kitap olanı makbuldür..

 

Bu tarzı seviyorum ama polisiye/gerilim türünün usta kalemi Tess'i ilk defa okuma fırsatı buldum. Oldukça başarılı bir kurguydu. Katili ve olay örgüsünü tahmin edemiyor ve sonunda şaşırıp sarsılıyorsanız başarılı bir kitap okumuşsunuzdur zaten.

Uçurtma Avcısı yazarın okuduğum ikinci kitabı. Bin Muhteşem Güneş çok etkilemişti beni. Bu da öyle çok etkiledi ki kesin filmi vardır bunun ve filmini izlemeliyim dedim. Tabiki filmde kitapta bulduğunuz tadı bulamıyorsunuz ama gerçek hikayeler hep etkiler..

 

 

Bazen mutluluğun resmi bu olabiliyor... Yararlı ve zararlı alışkanlar aynı anda tüketilebiliyor...

 

 

Yine Kitaplar...

Kendinizi iyi hissettiren şeylerin listesini yapsanız; kitaplar ve çikolata ilk sıralarda yerini alıyorsa siz de bendensiniz...

Yağmur Sonrası... Gün geçmiyor ki bir Saraj Jio kitabı daha bitmesin...yine hüzünlendirip ağlatmasın.. Son Kamelya kaldı galiba bu ekibin son üyesi..

Gone Girl...Kayıp Kız..

Sarah Jio ile yapılan bir röportajda O'na en son okuduğu veya etkilendiği bir kitap sorulduğunda bu kitabı söyleyince, beğendiğim bir yazarın beğendiği başka bir kitabı merak etmem çok doğaldı öyle değil mi? :) Üstelik kitap gerçekten iyi gidiyor, 600 sayfalık bir kitabın zamansızlıktan henüz 170 sayfasını okumuş olsam da meraktan kuduruyorum. Üstelik 10 Ekim'de filmi vizyona giriyor. Ve yine üstelik Ben Affleck oynuyor. Filmden önce bitirmem lazım kesinlikle, hadi bakalım gözlere kuvvet...

***
Evet Kitabı bitirdim! ki sürekli hızlanan heyecan, artan merakla bitirmemek şurda dursun, elden bırakmak mümkün olmuyor. Zeki insanları seviyorum, kurgu konusunda başyapıt sayılabilecek bir kitap. Filmini iple çekiyorum.

Veronika Ölmek İstiyor...

Kitaplar içeriğinden önce ismiyle bizi etkiliyor.

Aaa neden acaba? sorusuyla kendine çeken bir kitaptı bana göre.

Yıllar önce bildiğim, okumayı istediğim, ama bugüne kısmet olmuş bir Paulo Coelho kitabı. Bir intahar eğiliminin sonrasında beliren yaşama içgüdüsünü konu edinen bu kitapta şizofreni, depresyon ve panik atak gibi hastalıklara sahip insanların, ünlü bir akıl hastanesinde yatan aslında dışarıda gezen ve kendini normal sanan bir çok insandan daha akıllı olan insanların hikayelerine yer veriliyor.

Unutma Beni Apartmanı

Bazı kitaplar sadece okumak için diye değil düşündürsün, hissettirsin, öğretsin diyedir. Sizin bir romandan beklentiniz nedir bilemem ama ben hem sıkmayan, akıcı bir hikaye hem de altı çizilecek edebi, derin cümleleri olan kitaplara bayılıyorum. Nermin Yıldırım ve güçlü kalemi ile tanışmamı sağlayan kitabın ilgi çekici bir adı var, Unutma Beni Apartmanı. Bir yukarda gördüğümüz başlığın nasıl merak uyandırdığından bahsetmiştim, kitabı özetler, start çizgisini verir şeklindeydi. Unutma Beni Apartmanı ise ancak son sayfasını okuyup bitirdiğinizde başlığın manasını kavrayabiliyorsunuz.

Son Dönemin Popüler Kitapları...

Edebi kitaplardan, uzun ağdalı cümlelerden sıkıldığım ve kafamı dağıtmak istediğim zamanlar bu tarz çerez kitaplara yönelebiliyorum.

Her iki kitap da kısa zamanda bitirilecek sürükleyicilikte keyifli kitaplar...

Kocan Kadar Konuş biraz romantik komedi tadında aslında fazlasıyla komik ama klişeler yok değil, keşke yazarımız olaylara, karakterlere biraz daha özgünlük katsaydı ama sanırım zaten istediği içimizden biri, çoğumuzun şahit olmuş olduğu durumları göz önüne sermek, belki de bu yüzden çok gülüyoruz. Sonrasında akılda kalacak, şahane bir kitap diyemeyeceğim, karakterlerin ismini, olayları unutmanız mümkün benim gibi ama okurken bir hayli eğleneceksiniz.

Böğürtlen Kışı ise daha romantik, duygusal tatta etkileyici ve merak uyandırıcı bir kitap..Yine en başta dediğim gibi chick-lit tarzı kitaplardan hoşlanıyorsanız bu kitaba bayılmanız muhtemel. Geçmişle şimdiki zaman arasında geçen kurgusunu ve yalın anlatımını çok sevecek, her satırını heyecanla, merakla okuyup elinizden bırakmak istemeyeceksiniz. Karakterlere bağlandığımdan sanırım bitirdiğimde kendimi tuhaf bir boşlukta, hüzünlü hissetmiştim.

Ve Böğürtlen Kışını bu kadar beğenmişken yazarın diğer bir çok-okunan kitabı Mart Menekşeleri'ni de merak edip, bir çırpıda okumam kaçınılmaz olmuştu. Sonuçtan ise gayet memnunum. Hatta ilk göz ağrım Böğürtlen Kışı'ndan daha mı fazla etkiledi beni ne :) Bir kitabı, bir filmi özel kılan hikaye klasik olsa da karakterler ve mekanlar bana göre. Ve tabi nasıl bir filmde yönetmenin filmi nasıl çektiği önemli ise kitapta da anlatılmak istenenin anlatılma şekli, tarzı yani dili, tasviri çok önemli. Hikaye'nin eski ile günümüzde bir köprü kurması, Ada'da geçmesi ki deniz, dalgalar, denize bakan tepeler, müstakil,verandalı, büyük panjurlu ve geniş mutfakları olan yazlık evler, sıcak komşular,insanlar, kumsal partileri, şehirden, kalabalık ve gürültüden uzak arınma halleri tam da benim istediğim, sevdiğim şeyler olduğu için eğer yazar da hissettirebiliyorsa okurken yaşamış olurum adeta. İşte belki de bu yüzden sevdim bu kitabı, ama en temel konusu aşk, pişmanlık, gurur, geçmişte yapılan hatalar, okunmamış mektuplar, gizlenen hayatlar, sırlar olarak yine ilgi çekici bir kitap bana göre.. Sarah Jio bu konuda gerçekten iyi, chick-lit diyip geçmemek lazım kafa dağıtmanın yanında size huzur verebiliyor, alıp bambaşka yerlere götürebiliyor ve çok farklı hissettirebiliyor, okumaya değer.

Cumartesileri benim için eğer planım yoksa temizlik ve kitap günüdür. Balkonda asılmış çamaşırların kokusu eşliğinda tam yaza yakışır bir kitap; Yaz..Yazarın okuduğum ve başarılı bulduğum ilk kitabı..Çerez olmadığı halde sürükleyiciliği ve uyandırdığı merak nedeniyle kısa sürede bitirilebilecek, yazarın yaşadığı o sarsıcı ilk aşkın gölgesinde, kendi çocukluk ve gençlik anılarını, eski istanbul'u, siyasi tarihi, hatta kitaplar ve yazarlık hakkında düşüncelerini derinlemesine anlatan, altını çizebileceğiniz çokca söz barındıran, insanı düşünmeye teşvik eden bir kitap. Zaman karmaşıklığı, kurgu düzenindeki sıkıntılar ve çokca tekrarlanan cümleler, tasvirler ki bunun yazarın tarzı olduğundan şüphelenmiyor değilim, bu kitabın eksileri olabilir ama yine de aşkın ve kelimelerin gücünün farklı yorumlanmış haliyle sevilecek, okunacak bir kitap bana göre...

Kitaplarla Yemek...

Bu resimlerdeki ana tema kitaptı aslında ama yine de yediğim içtiğim benim olsun okuduğum sizin...

Bitireli epey oluyor, zira yaz geldi, fit olalım filan derken artık çay keyiflerimizi rafa kaldırdık. Gerçi bu en masumuydu.. 

Kalbimin Kızıl Saçlı Bacısı...Piraye..

Nazım Hikmet de bir erkekti sonuçta, çapkın adammış vesselam dediğim kitap. Bütün o ideolojisi, yıllarca hapiste, vatanından uzakta verdiği mücadele, o güzelim şiirleri bi yana Nazım Piraye'yi nasıl aldattı? Etkileyici, dramatik, bu bir aşk romanı tabiki ama hisler var aşka dair, yaşanılanlar çokca siyasi ve acı. Tarihlere gidiş gelişler kafanızı karıştırabiliyor, hiç sıkılmadım desem yalan olur. Ama sonunu bilse de sonunda ne olacak, nasıl bitecek bu kitap ne hissettirecek dedirtiyor tabiki. Nazım ile Piraye keşke kavuşsaydı...Piraye affetmedi,haklıydı belki ama ya Nazım'ın çektikleri.. Çok kadın sevmiş Nazım bitek Piraye yokmuş onun için ama bi tek Piraye varmış en tepede, en yüksekte. Başkaymış o her ne kadar davranışları çelişse de...

Burda da gayet sağlıklı bir kahvaltı var kitabıma eşlik eden, ya da tam tersi kahvaltıma eşlik eden kitap..

Bin Muhteşem Güneş
Uzun zamandır bir kitaptan bu denli etkilenmemiştim. Aslında bir çok kişi bu kitap hakkında zaten şahane yorumlar yapmıştı, güzel birşeyle karşılaşacağımı biliyordum.
Hiç mi sıkılınmaz bir kitaptan,  belki en başlarda hani daha hikayeye bağlanma aşamasına gelmeden. Sayfalar ilerledikçe hikayeler, karakterler filizlendi ve beklenmedik anlarda şaşırtan olaylar örgüsü her kadın kadar beni de derinden etkiledi..Ve aklıma takılan soru yazarın erkek olduğuna emin olduktan sonra bir erkek bir kadın ruhundan bu kadar iyi anlar ve anlatır mı? Filmlere ağlarım ama kitaplara ne kadar dramatik de olsa ağlamak adetim değildir, oysa ramak kalmıştı, yaş birikti gözlerimde, neyse ki sonu mutlu bitti ama o mutluluk için de çokca bedeller ödendi ki o bedeller kitabı kitap yapıyor...Kadın olmak dünyanın her yerinde zordur elbet ama Avrupalı bir kadınla Afganlı bir kadını kıyaslayamazsınız, hele de bu kitabı okuduktan sonra. Kadınlar kendi aralarında bile eşit değilken, doğduğu topraklara göre anlam kazanırken kadın haklarından bahsetmek biraz yavan kalıyor açıkçası..Ama yine de dünyanın en güzel duygusu aşkla bezeli bu hikayeyi okumayı ihmal etmeyin..

Uğultulu Tepeler
Dünya Klasikleri diye tercih etmiştim bu kitabı ki " Victoria Dönemi" olarak adlandırılan önemli bir dönemin en önemli edebi eserlerinden biri, boş bir kitap değil anlayacağımız ama kullanılan anlatım dili, olaylar örgüsü karışık olup yarısına gelmeden sıkılmama neden oldu. Belki de eski basım olduğundan çevirisinde sıkıntı olduğunu düşünüyorum ama yarıda bıraktığımdan dolayı rahatsızım açıkçası, bişekilde bitirmem lazım...

Kültür Sanat Etkinlikleri...

Bazen kitaplar en iyi dosttan daha dosttur..

Gidilebilecek, gezilebilecek en iyi mekandır.

Başka bir hayattır, başka birinin bedeninde ve ruhundaki sizdir.

Yemek yapmak, film izlemek gibi kolaylıkla uygulanacak bir terapidir.

En azından benim için..

Bir Psikiyatristin Gizli Defteri..

Siz de benim gibi çok satanlara önyargılı yaklaşanlardansanız içiniz rahat olsun.

Çerez bir kitap değil, adamakıllı psikiyatriyi öğretiyor bu kitap.

Hem de yaşanmış olaylarla, yer yer eğlenceli yer yer hayret verici. Bu branşa az da olsa meraklıysanız, Hikayeler  akıcı.. tıbbi terimler sizi sıkmıyorsa çabucak bitirebilirsiniz.

Yine bir çok satan. Allah de Ötesini Bırak'ı Bloggerda okumayan kaldımı bilmiyorum ama akıcı, huzur veren, bakış açınızı değiştirecek, altı çizileceklerle dolu  bir kitap olduğuna emin olabilirsiniz.

Saat Kaçtır Acaba..

Sanırım ben bu tarz kitapların insanıyım..

"Çok satanlar"dan çok "Çok duyulmamış" ama o malum "altı çizilecek sözler", enfes tasvirlerle dolu, dilin çılgınca döndüğü, garip hikayeleri -bir o kadar da tanıdık-  kitaplardan etkilenirim..Biraz felsefe, biraz kurgu..Sadece psikoloji incelenmiyor gelişen olaylar da var ki karakterler, mekanlar hayal gücünüzü zorluyor. Ben kitap okurken derine inmek isterim, yüzeysel anlatımlar, basit bir  dil cezbetmiyor çoğu zaman. O satırı bir kaç kez okumalıyım, ne demek istedi diye düşünmeliyim. Bence Türk Edebiyatının böyle kalemlere ihtiyacı var.

En son gittiğimiz tiyatro oyunu İhtiyar Balıkçı ve Deniz. Aslına bakarsanız uzun zamandır gittiğimiz ilk tiyatro oyunu..Ee geçen sene ha bugün ha yarın derken sezonun kapandığı hafta biz tiyatroya gelmiştik dersen pek ilgili olmazsın, ihmalkar olursun olsan olsan. Oyuna gelecek olursak Erkan Can varsa dedik zaten yanılmamışız, geleceğin Müşfik Kenteri diyorum ben, o ne güzel Balık çorbası tarifiydi. Deniz hikayelerini barındıran oyunun dekorunu çok beğendik.

Eyvah eyvah 3
Bu filme süper, güzel diyemeyeceğim, dersem gerçekten güzel filmlere haksızlık etmiş olurum. İnstagramda da süper değil ama eğlenceli demiştim. Açıkçası "ne beklediğinize bağlı" filmlerden. Gülmek istiyorsanız ikinci yarısına katıla katıla gülebilirsiniz. Ve bütün seriyi umarsız izleyen benim filmle olayım firuzan. Bu kadın hayatın sillesini yemiş ama talih yüzüne gülmüş, meşhur olmuş ama samimiyetini dobralığını kaybetmemiş aslında hayatla, herkesle dalga geçen bir karakter. Demet Akbağ oynamasaydı bu kadar severmiydim ondan da emin değilim. Hikayeler, konular, kurgular oldukça basit. Ama oyuncuları en iyilerinden toplamışlar, karakterler olmuş, oturmuş. Bi de bir filmde mekan, müzik ararsanız o da var. Geyikli güzel bir yer, hüseyin bademin evine bayıldım, bahçeden çıkar çıkmaz başlayan deniz diyorum...

Çağan Irmak bizi ağlatmaya gelmiş dünyaya herhalde.

Ama bunu en iyi şekilde, film çekerek, sanat icra ederek yapıyor.

Ben onun filmlerindeki bohemliği, beyoğlunu, kalabalıklara karışmaya çalışan yalnız ve melankolik insan psikolojisini,yaşantısını seviyorum..Totemlerle, rüyalarla başlayan Tamam mıyız filminde de şükür duygusunu vermeye çalışmış daha çok. Bu filmde aşk yerine kardeşlik,dostluk var..Başrol oyuncuları iyi bir performans çıkarmış. Bunun yanı sıra film o kadar akıcı ki ne çabuk bitti diyebilmeniz mümkündür. Ama daha iyi bir final olabilir düşüncesindeyim ben.

12 Yıllık Esaret

Gerçekten etkileyici hikayesi ile aldığı ödülleri sonuna kadar hak eden başarılı bir yapıt. Sadece Türk filmlerinde yokmuş dram, yabancı bir filme de ağlayabiliyormuşuz baya şakır şakır. Brad'in filmdeki rolü az ama öz, afişteki büyüklüğü sanırım yapımcılığından kaynaklı. 

Senin Hikayen
Yönetmenin hikayesi aslında bu. Adam başından geçen olayı kurgulamış, film yapmış, paylaşmış, hay hay gerçek hikayeleri anlatan filmleri hep sevmişimdir. Hepimizin başından geçebilir ki geçmiştir de çünkü hikaye basit. Evet basit bir filmdi, ama heyecansızlığına rağmen keyifli ve kaliteliydi. Diyaloglar ucuz değildi, oyunculuklar çok samimi ve sıcak. Selma Ergeç Timuçin Esen ne güzel bir çift olmuş, birbirleriyle çok uyumlular, filmin enerjisini yükseltiyorlar. Bazı filmlerde bazı oyuncuların bazı özellliklerini keşfedersinz ya hani Selma Ergeç güzel kadınmış ya dedim kendi kendime. Filmin içinde belki gizli belki aleni dram ise rahatsız etmedi, yani o güzelim şarkılar hiç etkilemedi film bitince aklımda kalan tek şey esranın hamilelik evresi ve babanın şamar oğlanı komedisiydi..bence izlenesi özellikle çocuk düşünen veya düşünmeyen, yeni evli çiftler izlemeli..

İzledim, Okudum...

Kitap okumak ve film seyretmek beni rahatlatıyor, yoksa sizi de mi?
Epeyce film ve kitap biriktirdim bu ara.

Aşk Kırmızı

İki kadın da çok güzel ama ikisi de yapı itibariyle birbirinden çok farklı. İkisinden de bu yüzden mi vazgeçilmiyor acaba? Biri yeni diğeri eski ama ikisi de sevildiği için mi? Aldatmanın sebebi,kılıfı, kabul ediliri olamaz. Filmin hayatta cevaplandıramadığımız sorulara anlam arama gibi klişe bir felsefesi var ama yine de sıkılmadan izliyorsunuz. Konusu eleştirilebilecek basitlikte ama kurgu biraz farklı ilerliyor, esas kadın hangisiydi çözemedim, ikisine de acıdık ama Nurgül'ü sevdim ben. Teknik alt yapı iyi eli ayağı düzgün tabir edilecek şekilde ama televizyonda da buna benzer kalitede diziler çekiliyor artık. Filme acımasız şekilde yorum yapanlar olmuş, klişe acıtasyon filan evet mükemmel bir film değil ama o beğendiğiniz Kore filmlerinden farklı da değil bence.

Açlık Oyunları

Herkesin deli gibi sürüklendiği benimse elimde sürünen bir kitaptı bu Açlık Oyunları.

Hala bitirmiş değilim ve filmini izledim, her ne kadar filmlerle kitapların bıraktıkları etkiler çok farklı olsa da bitirmesem de olur diye düşünmeye başladım.
Diyebileceğim orijinal hikayeleri seviyorum ve başroldeki kız gerçekten başarılı.

Saklı Hayatlar

Farklı bir konusu var. Ben ki sosyal mesaj veren filmlerin insanıyım ama böylesi önemli bir konu ele alınmışken, vurucu, insanın içine işleyici sahnelere daha çok yer verilmeli, diyaloglar daha verimli kullanılmalı diye düşündüm. Konunun gerçekliği, yaşanmışlığı var elbet ama çok belgesel izliyormuşum gibi hissettim. Ceren Hindistan ve Yusuf Akgün daha radikal karakterler olabilirdi. Belki filmin vermek istediği de bu yüzeysellik, orta yollu, sadelik ama daha cesur olunabilirdi... 

Mutlu Aile Defteri

Bu film için ne denilebilir bilmiyorum, iyi-kötü filmi değil bu bi değişik...

Havada kalan sahneleri, absürt komedi tadında saçma detayları ile tatlı, sempatik, sıcacık bir aile filmi. Oyuncular birbirinden şahane, İzmir'den az da olsa güzel kareler, komik diyaloglar, eğlendiren sahneler var. Mantık aranmayacak, eğlenilip geçilecek bir film, çizgi roman, masal , biraz daha fantastik tutsalar Tim Burton filmleri gibi.

Kuma

İlginç, belki de realitesinden dolayı acıklı, sürükleyici, beklenmedik bir hikayesi var. Başroldeki kız gerçekten iyi bir oyuncu her ne kadar filmdeki rolü sinir bozsa da.

Sinir bozucu derken kötü kadın rolünde değil, şartların zorunda bıraktığı sevimsiz bir durumda evet yani kuma.Ama yine de ben olsam böyle yapmazdım dediğiniz sahneler yok değil.

Sen Dünyaya Gelmeden

İşte bu filmi çok sevdim. Duygu yüklü, sarsıcı ve yine şaşırtıcı, sürükleyici bir film.

Gerçek bir savaşa değinirken, çok güzel bir aşk hikayesi ve ilgi çekici bir konuya sahip, sıkılmanız imkansız. Oyunculukları, özellikle yaşlandırma tekniğiyle yaşlandırılan oyuncuları, Penelope'un güzelliğini beğenmeden geçemeyeceğim. Ayrıca ondan aşağı kalmayan güzeller güzeli oyuncumuz Saadet Işıl Aksoy'un da filmde hatrı sayılır bir rolü var ki oldukça başarılı buldum kendisini.

Benim Dünyam

Beren Saat "olmuş" diyeceğim, Uğur Yücel'e gene hayran kaldığım, gelecek vaad eden çocuk Melis Mutluç'un oyunculuğuna şapka çıkaracağım bir film Benim dünyam.
Farklı konuları hep sevmişimdir ve beni ağlatmayı başaran bir filmin başarılı bir film olduğu inancını taşırım her zaman. Ki biçok kişiyi de ağlattı bu film öyle değil mi. Ha bi de müzikler harikaydı.


Ve uzun zaman sonra, dar vakitlerde de olsa kitap okumaya yeniden başladım...

En Uzun Gecem...

Etkisinde kaldığım bir aşk hikayesiydi ama sadece aşk yoktu içinde.

Ahmet Altan'ı sevmem ama kalemi gerçekten güçlü.

O uzun cümleleri beni hiç yormadı.

Ve böylesi etkileyici tasvirlerin bulunduğu kitaptan sonra Küçük Mucizeler Dükkanı iki günde bitirilecek çerez tabirinde bir kitap.

İçinizde bir polyanna canlanmasına sebep olabilir ama edebi bişeyler ve altını çizebileceğiniz derinlikte sözler bulamazsınız. Açıkçası nasıl bestseller olabildiğini düşünmüyor değilim. 

Ama buna rağmen serinin ikinci kitabı Bir Yumak Mutluluk'a başlamış bulunuyorum. İlk 100 sayfa bir saatte bitti bile..

Grinin 50 Tonu

Bir "çerezlik= çoksatanlar" daha. Uzunca bir süre, sonuna bir 60-50 sayfa kala hala kitap hakkında iyi şeyler düşünmememekle birlikte zehir zemberek eleştiri yapmayı planlıyordum. Büyük bir kısmını kaplayan pornografiyi insanların kişisel tercih ve bakış açılarına bırakıyorum ama  klişe romantizm, sıradan basit bir kız için rüya gibi bir adam, masallardaki büyük aşk, yine çerez tadında duygusal sürüklenmeler isteyenler için ideal bir kitap olduğunu ama beklentilerimi karşılamadığı için serinin devamını okuyacağımı hiç sanmıyordum. Fakat kitap biter bitmez içimde bir eksiklik oluştu, zaten aslında bitmemişti, havada kalan şeyler vardı. O yüzden Karanlığın 50 Tonu 'nu da bitirdim. Siz bu tarz kitapların insanı değilseniz hiç başlamayın. Kitapta ihtiyaç duyanlar için romantizm, erotizm ve algılarınızı açık tutarsanız psikoloji var, başka verdiği birşey yok.

Beni Ararken 

Seda Diker'i sevdiğim yazarlar listesine ekleyebilirim, olağanüstü, kelimelere hükmeden, yazmak için doğan yazarlardan değil, zaten mesleği de bu değil ama üstlendiği misyonla okuyucuya bişeyler kazandıracak kapasitede donanımlı bir şekilde yazıyor. Kişisel gelişim kitaplarını seviyor, metafizik, paralel evren, hipnoz, rüyalar vs. ilgi duyuyorsanız ama derinlemesine değil yüzeysel bir anlatımla, gerçek hayattan alıntılarla roman tadında okumak istiyorsanız seveceğinizi düşünüyorum.

 Aklından Bir Sayı Tut

Polisiye kitaplar sevenler için harika bir serinin başlangıcı. O bilindik merak uyandırıcı, sürükleyici, ters köşeye yatırıcı tat için doğru bir kitap. 

Elif Şafak'tan Araf ve Siyah Süt elimde sürünüyorlar şu sıra. Kabul Elif Şafak bir yazardan bekleyebiliceğiniz duygusal, matematiksel her türlü birikime sahip, kaliteli, dolgun bir usluba, mükemmel bir türkçeye sahip bir yazar, derin bir kelime kuyusunun içine düşüyorsunuz her bir cümlede. Kurgu,tasvir, yaratıcılık adına oldukça yetenekli. Ama sürüklenemedim bu kitaplarda nedense, bazı bölümlerde sürüklenir gibi oldumsa da sıkıldım, bıraktım.

Kültür Şoku!

Haftasonu İnkılap Kitabevine uğradık.

Kitaplarımı almak istedi olmaz dedim ama kızkulesini bana benzettiğinden bu ayracı görmesiyle kitabımın arasına atması bir oldu. Geçen gün de kızkulesi resmi hediye etmişti odama asmam için :)

Herneyse konumuz kızkulesinden ziyade kitaplar..:)

Histeri'ye başladım bile. Polisiye, merak uyandıran bir kitap. Zaten kitabın kapağında muhteşem bir hayal gücü...diye başlıyor. Biraz anlatım dağınıklığı veya türkçe çevirideki eksik ifadelerden kaynaklı sıkıldığımı söyleyebilirim. Akıcı bir uslup böylesine bir kurguyu daha ilgi çekici kılardı. Bazı yerlerde "ee artık sadede gelsen diyorum"dedim yani. Ama yine de biraz daha ilerledikten sonra keyfine varacağımı, sonlara doğru süprizi, şoku, şaşırtmacayı yaşayacağımı umudediyorum.

Geçen hafta izlediğim  filmlerden hiçbirini beğenmedim...

My sassy girl (Hırçın Sevgilim) orjinali Kore yapımı olan daha çok beğeni toplamış. Eminim daha güzeldir. Çünkü biz Türkler bile daha iyisini yapabilirdik inanın. Hele o sondaki zorlama tesadüf aman yani aman dedirtiyor.

When in Rome (Aşk Çeşmesi) olmamış. Başroldeki hatunu sevmedim niyeyse belki esas oğlanı çok çok yakışıklı bulduğumdan :) Filme gelirsek Ütopik sahneler barındırıyordu bu açıkçası beni filmin gerçekliğinden uzaklaştırdı. Pek güldüğüm bir sahne de hatırlamıyorum yani komedi namına fakir romantizm namına da İtalya, aşk çeşmesi filan yetmemiş diyorum..

The New Daughter (Tepedeki Mezarlık) Film adlarının çevirisini yaparken neye göre değerlendiklerini merak etmişimdir hep. Yeni Kız evlat Tepedeki Mezarlık olarak çevrilmiş. Ama film o kadar kurgusuz, o kadar korkusuz ki ne "Yeni Kız Evlat" ismiyle anlamlaşabiliyor ne de "Tepedeki Mezarlık" ile. Kevin Costner bile kotaramamış yani Açılayın deyişiyle :)

Açılay demişken son zamanlardaki favori dizim Yalan Dünyadan da bahsetmemek olmaz.Bir Gülse Birsel klasiği. Geleneksellikle modernizeliği aynı hamurda yoğurup bir İstanbul dizisi olarak sunmuş bize. Nasıl ki İstanbul hem doğuyu hem batıyı temsil ediyor, farklı farklı kültürlerden gelen birçok aileye ev sahipliği yapıyor, bu dizi de öyle. Arada kalmışlıkları baz oluyor aslında özünde, yani madalyonun diğer yüzü de var. Evet katıla katıla gülüyoruz ama kültür farklılıkları, sınıfsal mücadeleler, elitleşme kaygıları arasında değişmeyen değerlerle aşk, dostluk, aile bağları. Avrupa Yakası gibi tutulurmu bilemem ama Nişantaşı gibi bir Cihangir kitlesi yarattı şimdiden. Favori karakterim de bir Nihal Yalçın hayranı olarak Açılay, ve kendine münhasır uslubuyla Nurhayat veee ımmm şeyy offf çok sertt :) yani tabikide süperstar Emir :)

Son olarak benim objektifimden yani cep telefonumdan son derece spontane kar manzaraları...