Tam 1 hafta olmuş...
Nasıl heyecanlı, nasıl stresli, eğlenceli ve hızlı bir gündü...
Günler, haftalar nasıl geçecek diye beklerken oldu da bitti maşallah diyoruz şimdi bir haftanın ardından...
Artık nişanlıyız :)
Konuklarımız için yine bir hatıra hediyesi düşündüm. Buzdolabı magneti :)
Kapış kapış gitti tabiki, kuzenim kolunda sepetiyle dağıtırken ilginç diyaloglar yaşamış. "Bu gelinime, bu teyzemin kızına, bu görümcemgillere" :)
Topuklarım çok yüksekti, rahat hareket etmemi, oynamamı engelledi. Ama yanıma alternatif bir ayakkabı daha götürdüğüm için tebrik ediyorum kendimi :)
Kuaförüm arkadaşımdı. Kendisini uzun zamandan beri tanıyorum ama kuaförlüğü ilk defa nasip oldu, çok da iyi oldu. Tek sorun saçımı bir ay önce kestirmiş olmam ve istediğim modeldeki uzunluğu yakalayamamızdı. Buna rağmen son derece doğal ve beğeni toplayan bir saç oldu. Eline, emeğine sağlık :)
Yeşil istiyordum ve istediğim gibi yeşil giydim :)
Elbisemin modeli alırken çok içime sinmişti. Denediğim diğer elbiseler ya çok sade ya çok kabarık, şaşalı idi. Biraz otantik durması lazımdı. Tül, taş ve çiçek sevdiğim, hareketlendiren ayrıntılardı. Ama çok çabuk kırışan bir model olması beni biraz üzdü. Tamam ordan oraya, çekiştire çekiştire, otur kalk normal ama yinede kumaşını sevmedim. Umarım beğenmişsinizdir :)
Ve saçıma tekrar gelecek olursak...
Yandan dalgalı bir model. Saatlerce dayandı ve bence çok doğaldı. Saçıma aksesuar takmak istiyordum, istediğim gibi bişey bulmak için Eminönünde baya bir dükkan gezdik. En sonunda bunda karar kıldım. Mağazanın ismini hatırlamıyorum ama sırf saç aksesuarları satıyorlar.
Saçımda konfetiler...
Resimlerin kalitesi çok iyi değil. Daha elime geçmesini beklediğim resimler var, mekana ait ve dış çekim fotoğraflarımız.. Özellikle dış çekim çok zevkliydi. Daha sonra özel olarak paylaşmak istiyorum.
Düğünde kesinlikle bi dans kursunuza gitmeliyiz.
Heyecandanmı, yüksek topuklarımdan, uzun eteğimden düşeceğim korkusundamı artık bilemicem birbirimize ahtapot gibi sarılmış, salonda kimse yokmuş gibi sadece birbirimize odaklanarak sade bi ritüel gerçekleştirdik.
Oysaki daha çıkmadan anlaşmıştık, "bak bitiş kısmında böyle dönelim" diye.
Ama tabiki yapamadık :) Nişanlım hadi aşkım dedi ama ben korkudan ı-ıhh diyodum, hani dönerken düşme ihtimalinin düşüncesi bile fena :)
Aksilikler olmaz olurmu. Nişan çiçeğim evde unutuldu mesela, elbisemin askısı koptu, düşmedim ama iki kez sendeledim, istediğim gibi dansedemedim :) ama bunlar o kadar küçük ve önemsiz ki mutluluğumun yanında...
Deneyimlerle dolu bir nişan oldu.
Bu da düğün için iyi birşey. Düğünde ne kadar rahat oluruz bilmiyorum ama sakin olup, anın tadını çıkarmak en güzeli.
Detaylar aklıma geldikçe paylaşacağım...
Mutluluk paylaştıkça çoğalır...<3
