Canım Abim Melek Oldu...

Hayatımda yaşamadığım kadar büyük bir acıyla sınandım.
Ama isyan edemiyorum takdir ilahiye
Biricik Ağabeyimi kaybettim.
Melek oldu, Allahım yanına aldı onu.
Biliyorum mekanı cennet, ancak böyle avutuyoruz kendimizi
Ama dayanması, alışması o kadar zor ki..
Ölüm bu kadar kolaymıydı?
Yaşamak bu kadar mı boş?
Oysa hayat herşeye rağmen güzel değil miydi?
Masallarda acıdan bahsedilebilirmi?
Bir  aydır içimde sorgusu süren binbir düşünce...
Biter gibi görünse de dinmeyecek bir sızı sanki..
Acısı geçip izi kalan bir yara gibi kalacak içimizde..
Ya her geçen gün büyüyen hasret...
Bir daha göremeyecek olmanın sevimsiz, gaddar fikri.
Allahım sen sabır ver...
Sabır, en ihtiyacımız olan şey...
Her canlı tadacak bu hazin sonu elbet ama sen gecinden ver...
En zoru bu ani, vedasız, sessiz gidişler.
Melek abim..hani diyordun ya "resmini çek bunu da koy bloğa" diye.
Biliyorum oralar daha güzel, ordakiler herşeye muktedir
Ve bunları da okuyor, görüyorsun şimdi.
Seni çok ama çok seviyoruz.
Yaşadığımız sürece seni de yaşatacağız, asla unutmayacağız...
Hep bizlesin, bunu böyle bil.